بهترین اندیکاتور

بازار مالی چیست؟

منطق بازارهای مالی چیست؟

بازارهای مالی از ما انسانها تشکیل شده اند، از خرد جمعی ما، از احساسات ما و از روان ما .از آنجا که ما انسانها موجوداتی منطقی نیستیم ( یعنی ریاضی و عدد محض نیستیم مثل ربات ها) مارکت نیز به تبع ما از منطق ریاضی تبعیت نمی کند.

حرکت قیمتی بازار تحت تاثیر احساسات انسانها میباشد که این تاثیرات بر اثر تصمیم گیری حاصله از ترس ، حرص و آز ، آرزو … جمعی به وجود می آید . حال سوال اینست : آیا ما قادر هستیم که “واحدی” برای اندازه گیری این “احساسات” قائل شویم ؟ از لحاظ ریاضی چطور ؟ مثلا چه مقدار “ترس” ؟ یک متر، یک پیپ ؟ یک ….؟

نمودارها شمایلی دو بعدی هستند که گویای تغییرات قیمت در زمانهای خاص میباشند . یک نمودار به شما کمک میکند تا از لحاظ بصری قادر باشید تا قیمت و افت و خیز های آن را در زمانهای مختلف ببینید . اما به واقع نمودارها چه چیزی را به ما نشان میدهد؟
نمودارها نمایشگر احساس تجار (تریدرها) نسبت به قیمت است . نمودارها به شما نشان میدهند که بازار دارای احساس بوده و برای نشان دادن میزان احساسات، قیمت بهترین ابزار عددی است که بکار می آید ! زمانی که قیمت جابجا میشود ، یعنی احساسات بازار در حال تغییر است . این احساسات نیز برگرفته از تصمیم گیری جمعی به دلایلی همچون ، ترس ، امید ، طمع و آز میباشد . پس خود قیمت به تنهایی میتواند یک نماد ریاضی از همین احساسات باشد . پس خود نمودارها تصویر کشیده شده ی همان احساسات میباشند .

تمام آنچه گفتیم بدین معنی است که بازار از «منطق ریاضی» (Mathematical Logic) تبعیت نمی کند اما نباید چنین انگاشت که بازار دارای هیچ گونه منطق نیست. به تعبیری باید بگوییم که « بازار منطق خاص خود را دارد و در حرکت خود از منطق خاص خود تبعیت می کند». منطقی که بر بازار حکمفرماست، منطقی است که بر تک تک ما انسانها نیز حکمفرمایی می کند. این منطق، «منطق روان» (Psycho Logic) نام دارد. این یعنی جنس اعداد داخل نمودارها در بازارهای مالی درست است از که از جنس ریاضیات است ولی نه اون دو دوتا چهارتایی که در ذهن شماست بلکه اونی که تو ذهن بازاره و از جنس «منطق روان» است.

اگر دلار در ایران به 3800 تومان میرسد ، نشانه طمع گروهی از افراد و تهییج افکار عمومی و ایجاد ترس و تیره نشان دادن آینده بازار میباشد و در مقابل زمانی که بانک مرکزی ایجاد امنیت میکند، در یک شب 500 تومان ریزش میکند و این ریزش احساسات به ریاضی نشان داده شده جامعه میباشد . حال اگر همین امید بیشتر شود ، آینده از تیره به روشن تبدیل شده و قیمت کاهش بیشتری خواهد داشت.

یکم بحث پیچیدست ولی اگر بخواهم ساده تر بیان کنم این که حرکات زیادی را در بازار شاهد آن هستیم که قیمتها بدون هیچ دلیل تکنیکالی و فاندامنتالی در جهتی که منطق خودشان بهشون میگه حرکت می کنند، و چرا اساسا در این بازارها تعداد کمی به سود دهی و ماندگاری می رسند مگر نه اینکه قیمت ها را ما انسانها میسازیم پس چرا همه ی ما نمی توانیم در جهت حرکت درست قیمت معامله کنیم.

آیا تا به حال با خود فکر کرده ایید که با وجود این همه علوم مختلف در حوزه ی تکنیکال (الیوت،الگوهای هارمونیک و کلاسیک،تحلیل زمانی و….) ولی هر روز به جمع بازندگان این بازارها اضافه میشود؟ کلید حل این مشکل آیا “ذهن” شما نیست ؟!.

نتیجه گیری : اگر بتوانید این «منطق روان» (Psycho Logic) را بشناسید و زبان گفتگو با آنرا یاد بگیرید دیگر از بازار فریب نخواهید خورد و قسمتی از بدن و ذهن ما خواهد شد. این یعنی ماندگاری در بازار و کسب ثروت.

اهرم مالی چیست و چه کاربردی در سرمایه گذاری در بورس دارد؟

سرمایه گذاری در بورس

مهم‌ترین انگیزه سرمایه‌گذاران برای فعالیت در بازارهای مالی کسب سود است. فعالان بازارهای مالی همیشه در تلاشند با استفاده از فرصت‌های موجود و ابزارهای مالی مناسب، بیشترین سود را در کمترین زمان به دست بیاورند. یکی از ابزارهایی که می‌تواند سود معامله‌گران را به مقدار قابل توجهی افزایش بدهد اهرم مالی است. در این مطلب می‌خواهیم ببینیم اهرم مالی چیست و استفاده از این ابزار چه مزایا و چه معایبی می‌تواند داشته باشد.

برای درک بهتر ابزار اهرم مالی به این مثال ساده توجه کنید: فرض کنید تاجر پسته‌اید و در حال حاضر تمام سرمایه‌تان را صرف پیش‌خرید پسته کرده‌اید و تصمیم دارید پسته‌هایتان را شب عید به بازار عرضه کنید. پسته‌کارانی که می‌شناسید همچنان می‌توانند محصول بیشتری در اختیارتان بگذارند، به شرطی که پول‌شان را به موقع بپردازید. شما که حدس می‌زنید شب عید قیمت پسته افزایش خواهد داشت، از یکی از آشنایان‌تان پول قرض می‌گیرید و این پول را هم صرف خرید پسته می‌کنید تا شب عید بتوانید پسته بیشتری به بازار عرضه کنید. پولی که قرض گرفته‌اید و با آن پسته خریده‌اید، در واقع نوعی «اهرم مالی» است که کمک‌تان می‌کند علاوه بر سرمایه خودتان، از سرمایه شخصی دیگر هم در معاملات‌تان استفاده کنید و به این ترتیب به سود بیشتری برسید.

اهرم مالی چیست و چگونه محاسبه می‌شود؟

اگر بخواهیم تعریف رسمی‌تری از اهرم مالی داشته باشیم، باید بگوییم اهرم مالی یا «Leverage» یعنی اینکه برای افزایش سود در سرمایه‌گذاری، از بدهی استفاده کنیم. بیشتر شرکت‌ها برای تامین سرمایه لازم برای فعالیت‌های اقتصادی‌شان از این اهرم استفاده می‌کنند. به عبارت دیگر، بخشی از ساختار سرمایه اکثر شرکت‌ها از بدهی تشکیل می‌شود. معنی و مفهومش هم این است که شرکت‌ها علاوه بر پولی که سهامداران اصلی شرکت در اختیار مدیران شرکت گذاشته‌اند، پولی را هم از منابع دیگر (مانند بانک و اوراق بدهی) قرض می‌گیرند تا به این ترتیب سرمایه لازم برای فعالیت‌های اقتصادی شرکت و توسعه این فعالیت‌ها فراهم باشد.

مثال: فرض کنید تعدادی سرمایه‌گذار می‌خواهند یک دامداری تاسیس کنند و با تولید شیر به سود برسند. طبق برآورد این سرمایه‌گذاران، طرح‌شان به ۵۰ میلیارد تومان سرمایه نیاز دارد، ولی پولی که آن‌ها می‌توانند در این کار بگذارند فقط ۲۰ میلیارد تومان است. این سرمایه‌گذاران برای شروع فعالیت شرکت سراغ بانک می‌روند و با دریافت وام ۳۰ میلیارد تومانی، موفق می‌شوند شرکت‌شان را برپا کنند. به این ترتیب این شرکت با دریافت وام ۳۰ میلیاردی، در واقع از اهرم مالی استفاده کرده است.

استفاده از اهرم مالی مخصوص شرکت‌ها نیست و هر کدام از ما که در برهه‌ای از زندگی وام یا قرض گرفته‌ایم، در واقع به‌نوعی از اهرم مالی استفاده کرده‌ایم. برای مثال، کسی که از بانک وام می‌گیرد و با این وام خانه می‌خرد در واقع از اهرم مالی استفاده کرده است.

نکته: استفاده از اهرم مالی با ریسک بازپرداخت همراه است. یعنی اگر برای انجام فعالیتی از کسی پول قرض بگیرید، همیشه باید دقت کنید که بتوانید به موقع این پول را پس بدهید. مثلا هرچه وامی که از بانک برای خرید خانه می‌گیریم بیشتر باشد، قسط بازپرداخت آن هم بیشتر خواهد بود و پرداخت به‌موقع این قسط‌ها دشوارتر.

استفاده از اهرم مالی در شرکت‌های بورسی

گفتیم که بخشی از ساختار مالی شرکت‌ها از طریق قرض‌کردن یا همان «بدهی» تامین می‌شود. دریافت قرض برای انجام فعالیت‌های اقتصادی در هر مرحله‌ای از حیات شرکت امکان‌پذیر است و شرکت‌ها می‌توانند با صلاحدید مدیران و صاحبان خود، برای نیازهای مختلف‌شان پول قرض بگیرند. شرکت‌ها با این کار در واقع از اهرم مالی استفاده می‌کنند. یکی راه دیگر برای تامین نیازهای مالی شرکت‌ها، دعوت از سرمایه‌گذاران جدید و استفاده از سرمایه آن‌ها است.

اما چرا شرکت‌ها برای تامین نیازهای مالی، گاهی ترجیح می‌دهند به جای افزایش میزان سرمایه‌گذاری، سراغ قرض گرفتن بروند؟ نکته اینجاست که اگر تعداد سهامداران بیشتر شود، سودی که از فعالیت اقتصادی شرکت حاصل می‌شود باید بین سهامداران بیشتری تقسیم شود، ولی اگر به جای افزایش میزان سرمایه‌گذاری، از اهرم مالی استفاده شود، این سود بین همان سهامداران قبلی تقسیم خواهد شد.

نکته یک: استفاده از اهرم مالی زمانی می‌تواند مناسب باشد که فعالیت اقتصادی مورد نظر به سود مناسب بازار مالی چیست؟ برسد. اگر فعالیت اقتصادی شرکت نتواند هزینه‌های استفاده از اهرم مالی را پوشش بدهد، استفاده از اهرم مالی منطقی نیست. برای درک بهتر موضوع فرض کنید برای فعالیتی اقتصادی سراغ وام بانکی رفته‌اید و وامی با نرخ سود ۲۰ درصد گرفته‌اید. اگر فعالیت اقتصادی شما نتواند این هزینه را جبران کند، دچار زیان خواهید شد.

نکته ۲: استفاده از اهرم مالی برای شرکت‌ها همواره با ریسک همراه است. یکی از نکاتی که تحلیلگران بنیادی به آن توجه می‌کنند، ساختار سرمایه شرکت و نسبت بدهی آن به مجموع دارایی‌های آن است. این نسبت را در اصطلاح «نسبت بدهی» می‌نامند و هرچه این نسبت بیشتر باشد به معنای آن است که بخش بزرگ‌تری از دارایی‌های شرکت از بدهی تشکیل شده و روی هم رفته ریسک بالاتری دارد.

درجه یا حساسیت اهرم مالی چیست؟

همان‌طور که از مثال‌ها و توضیحاتی که آوردیم پیداست، استفاده از اهرم مالی هزینه دارد. همان‌طور که استفاده از این ابزار مالی می‌تواند به افزایش چشمگیر سود منجر شود، در صورتی که سرمایه‌گذاری‌مان موفق نباشد و فعالیت اقتصادی مورد نظر طبق انتظار پیش نرود، ضرر و زیان ناشی از این فعالیت بسیار بیشتر از زمانی خواهد بود که از اهرم مالی استفاده نکرده‌ایم.

پس می‌شود گفت میزان بدهی و نحوه استفاده از اهرم مالی در شرکت می‌تواند روی سودآوری شرکت تاثیر داشته باشد. تحلیلگران برای بررسی این رابطه از مفهوم «درجه اهرم مالی» یا «حساسیت اهرم مالی» استفاده می‌کنند که به انگلیسی می‌شود «بازار مالی چیست؟ Degree of Financial Leverage» یا به طور خلاصه «DFL». «حساسیت اهرم مالی» در واقع نسبتی است که میزان حساسیت سود هر سهم شرکت (EPS) را نسبت به تغییرات درآمد آن شرکت در نتیجه تغییرات میزان بدهی می‌سنجد. این نسبت هرچه بیشتر باشد، نشانه آن است که نوسانات سود شرکت بیشتر است. معنی ساده این حرف هم این است که استفاده از اهرم مالی برای چنین شرکتی ریسک بالاتری دارد.

پایین بودن حساسیت اهرم مالی هم می‌تواند به این معنی باشد که مدیران شرکت امکان بیشتری برای استفاده از اهرم مالی دارند و اگر بتوانند به درستی از چنین ابزاری استفاده کنند، احتمالا می‌توانند سود بیشتری نصیب سرمایه‌گذاران کنند.

استفاده از اهرم‌مالی در معاملات اعتباری

تا اینجا گفتیم که برای انواع فعالیت‌های اقتصادی می‌شود از اهرم مالی استفاده کرد. پس باید بشود از این ابزار برای سرمایه‌گذاری در بورس هم استفاده کرد. راحت‌ترین روش برای استفاده از اهرم مالی در معاملات سهام استفاده از اعتبار کارگزاری است. در واقعیت هم همواره بخش مهمی از معاملات سهام در بورس از طریق اعتبار یا همان اهرم مالی انجام می‌شود.

روش دیگر برای استفاده از اهرم مالی در بازار بورس، دریافت وام از بانک یا موسسه‌های مالی دیگر و خرید سهام با این وام است. مثلا اگر وامی با نرخ بهره سالانه ۱۸ درصد بگیرید و با بتوانید با استفاده از این وام در بازار سرمایه به سود سالانه ۶۰ درصدی برسید، توانسته‌اید با استفاده از اهرم مالی به سود مناسبی دست پیدا کنید.

مهم‌ترین انگیزه برای استفاده از اهرم مالی در معاملات بورسی، کسب سود هرچه بیشتر در کمترین زمان است. اما از آنجا که نوسان قیمت سهام می‌تواند بسیار زیاد باشد، استفاده درست از اعتبار می‌تواند سود بسیار بالایی برای معامله‌گر در پی داشته باشد و استفاده نابجا از آن می‌تواند حتی تمام سرمایه فرد را به باد بدهد. پس استفاده از اهرم مالی برای خرید سهام می‌تواند بیشترین میزان ریسک را داشته باشد.

استفاده از اهرم مالی در بورس می‌تواند به افزایش سود معامله‌گر کمک کند، اما استفاده بی‌رویه از این ابزار ممکن است علاوه بر خود معامله‌گر، به بازار سرمایه هم ضربه بزند. مثلا در دوره‌هایی که شاخص بورس نزولی است، معامله‌گرانی که از اهرم مالی استفاده می‌کنند در تسویه اعتبارات‌شان دچار مشکل می‌شوند و ممکن است مجبور شوند به هر قیمتی که شده سهام‌شان را بفروشند. در این حالت دوره نزولی بورس ممکن است طولانی‌تر شود و قیمت سهام بیشتر از حالت عادی افت کند. برای جلوگیری از چنین اتفاقاتی، سازمان بورس در سال‌های اخیر در زمینه اعطای اعتبار از طرف کارگزاری‌ها، سخت‌گیری‌های بیشتری انجام می‌دهد و دریافت اعتبار از کارگزاری‌ها را مشروط به رعایت نسبت کفایت سرمایه و دریافت وثایق کافی کرده است.

استفاده از اهرم در قراردادهای مشتقه

بازار قراردادهای مشتقه، چه در ایران چه در جهان، یکی از جذاب‌ترین بازارهای مالی است. معامله قراردادهای اختیار و قراردادهای آتی از مهم‌ترین بخش‌های بازار ابزارهای مشتقه در بازار سرمایه ایران است و در معاملات مربوط به این ابزارها می‌شود از اهرم مالی هم استفاده کرد.

برای مثال، معامله‌گرانی که وارد بازار آتی می‌شوند در ابتدای کار اهرم مالی ۱۰ دارند که این اهرم با توجه به شرایط و وجوه تضمین می‌تواند تغییر هم بکند. مفهوم «اهرم مالی ۱۰» هم این است که این معامله‌گران می‌توانند تا ۱۰ برابر سرمایه خودشان اقدام به خرید یا فروش کنند.

مثال: فرض کنید می‌خواهید در بازار آتی ۲ کیلوگرم زعفران بخرید (مقدار هر قرارداد آتی زعفران در بازار آتی ۱۰۰ گرم است، پس برای خرید ۲ کیلوگرم زعفران باید ‍۲۰ قرارداد آتی زعفران خریداری کنید). اما از آنجا که اهرم مالی شما برای معامله در بازار آتی ۱۰ است، پس می‌توانید با یک‌دهم پول لازم این معامله را انجام بدهید. یعنی به جای اینکه پول ۲ کیلوگرم (۲۰ قرارداد) را بدهید، کافی است پول ۲۰۰ گرم (۲ قرارداد) را بپردازید. مثلا اگر پول هر قرارداد آتی زعفران ۱۵۰ هزار تومان باشد، با پرداخت ۳۰۰ هزار تومان می‌توانید به اندازه ۲ کیلوگرم در بازار آتی زعفران بخرید.

نکته: اهرم مالی ابزاری برای «تکثیر سود و زیان» است. در مثال بالا، با ۳۰۰ هزار تومان توانسته‌اید معامله‌ای ۳ میلیون تومانی انجام بدهید و اگر در این معامله به سود برسید، سودی حاصل از ۳۰۰ هزار تومان مانند سود حاصل از ۳ میلیون تومان خواهد بود. اما اگر در این معامله زیان کنید، زیان حاصل هم مانند زیان حاصل از معامله ۳ میلیون‌تومانی خواهد بود که ممکن است در مقایسه با ۳۰۰ هزار تومان، مبلغ قابل توجهی باشد.

استفاده از اهرم مالی چه مزایا و معایبی دارد؟

با توجه به آنچه که تا کنون گفتیم، مزایا و معایب استفاده از اهرم مالی را می‌توانیم به صورت زیر خلاصه کنیم.

مزایا

  • افزایش سود شرکت بدون نیاز به افزایش میزان سرمایه‌گذاری
  • انجام معاملاتی با ارزش چند برابر اصل سرمایه
  • چند برابر شدن سود حاصل از معاملات

معایب

  • استفاده از اهرم مالی همراه با ریسک است
  • در صورتی که بازار طبق انتظار عمل نکند، زیان چندبرابری متوجه معامله‌گر خواهد شد

گفتیم که اهرم مالی کاربردهای متنوعی می‌تواند داشته باشد؛ حتی هنگامی که از بانک وام می‌گیریم و با این وام خانه می‌خریم در واقع از اهرم مالی استفاده کرده‌ایم. شرکت‌ها با استفاده از این ابزار می‌توانند با قبول ریسکی معقول، سود صاحبان سهم‌شان را افزایش بدهند و معامله‌گران بورس می‌توانند به کمک اهرم مالی، به معاملاتی با ارزش چند برابر سرمایه اولیه‌شان وارد شوند و سود معاملات‌شان را حتی به چند برابر افزایش بدهند. اما استفاده از این ابزار ریسک دارد و در صورتی که بازار طبق پیش‌بینی جلو نرود، ضرر و زیان ناشی از آن می‌تواند حتی کل سرمایه اولیه را از بین ببرد.

بازارهای مالی چیست

بازارهای مالی چیست

در سیستم اقتصادی یک کشور ، بازارهای مالی یکی از مهمترین چهره ها است. این مکان مکانی برای تأمین کنندگان و متقاضیان است ، یعنی برای کسانی که محصولاتی برای فروش دارند و کسانی که نیاز به خرید آنها دارند. بنابراین ، درک خوب آن می تواند به شما در دانستن کمک کند بازارهای مالی چیست، آنها برای چه کاری استفاده می شوند ، چه ویژگی هایی دارند یا انواع مختلف آنها وجود دارد.

اگر می خواهید همه این اطلاعات را بدانید ، ما بر روی این رقم اقتصادی تمرکز خواهیم کرد و در مورد آن به شما خواهیم گفت.

بازارهای مالی چیست

بازارهای مالی چیست

به روشی ساده می توانیم بازارهای مالی را تعریف کنیم مکانهایی ، فیزیکی یا مجازی ، که در آن دارایی ها خریداری و فروخته می شوند. با این حال ، این دارایی ها را نمی توان به عنوان محصولات و کالاهای روزمره و یا خدمات درک کرد. یعنی ، یک بازار مالی مسئولیت جمع کردن افرادی که سبزیجات یا لباس می فروشند با کسانی که آنها را می خواهند ، نیست بلکه بیشتر به دارایی های دیگر مانند اوراق بهادار ، محصولات و / یا ابزارهای مالی متمرکز است.

در گذشته ، بازارهای مالی در مکان های مشخصی انجام می شد که در آن رابطه ای پس انداز می شد که خانواده ها می خواستند و سرمایه گذاری هایی که شرکت ها می توانند انجام دهند و همچنین بودجه دولت ها. اکنون این کار بسیار ساده تر است زیرا این کار از طریق سیستم عامل های telematic انجام می شود ، بنابراین برای اتصال فقط به رایانه یا بازار مالی چیست؟ دستگاه همراه نیاز دارید.

به دلیل استفاده از آنها و فعالیتهایی که انجام می دهند ، تنظیم و نظارت می شوند. در این حالت ، نهادی که بیشترین اختیار را دارد بانک مرکزی است ، به عنوان مثال بانک اسپانیا یا کمیسیون ملی بازار اوراق بهادار (CNMV).

آنها برای چه کاری هستند

اکنون که دانستید بازارهای مالی چیست ، وقت آن است که شما بفهمید برای چه کارهایی است. اینها هدف مردم پول خود را در ازای دریافت پاداش خوب سرمایه گذاری می کنند ، و در عوض شرکت ها پول می گیرند تا بتوانند فعالیت کنند و به نوبه خود سرمایه گذاری بیشتری انجام دهند که نتایج مفیدی برای همه به همراه دارد.

بنابراین فعالیت بازارهای مالی همیشه با قانون عرضه و تقاضا کنترل می شود.

اکنون ، اگرچه این عملکرد اصلی است ، اما تماس فروشندگان و خریداران تنها کاری نیست که آنها می خواهند انجام دهند. توابع بیشتری وجود دارد مانند:

  • دارایی های قیمت
  • به دارایی ها نقدینگی بدهید.
  • هزینه های واسطه گری و همچنین مهلت های قانونی را کاهش دهید.

ویژگی های بازار مالی

ویژگی های بازار مالی

مقدماتی زیادی وجود دارد که بازارهای مالی می توانند تعریف کنند. اما اساساً پنج ویژگی اصلی در آنها وجود دارد که عبارتند از:

  • انعطاف پذیری: به این معنا که آنها قادر به انطباق با تغییرات مداوم در قانون عرضه و تقاضا هستند.
  • آزادی: زیرا هیچ مانعی وجود ندارد ، نه در خرید و نه در فروش دارایی های مالی (فراتر از امکانات هر یک برای مواجهه با معامله).
  • دامنه: زیرا ما در مورد بازاری صحبت می کنیم که هرچه حجم دارایی بیشتر باشد ، بزرگتر خواهد شد.
  • عمق: مرتبط با موارد فوق ، هرچه دارایی آن بیشتر باشد ، تعداد فروش بیشتری وجود خواهد داشت و افراد و شرکتهای بیشتری را در خود جای خواهد داد.
  • شفافیت: زیرا می توانید به راحتی در مورد بازار مالی که می خواهید در آن فعالیت کنید اطلاعات کسب کنید.

انواع بازارهای مالی

طبقه بندی بازارهای مالی آسان است ، اما با توجه به اقدامات مختلف ، داشتن انواع مختلف منجر می شود. به عنوان مثال ، تقریباً:

  • بازارهای مالی اولیه: صدور اوراق بهادار نیز نامیده می شود ، مانند اوراق بدهی عمومی ، اوراق مشارکت و غیره.
  • بازارهای ثانویه: مذاکره نیز نامیده می شود. فروش دارایی های مالی که بخشی از بازار اصلی هستند در آنها فعالیت می کند. یکی از شناخته شده ترین سهام بازار سهام است ، اما تعداد بیشتری از سهام معاملات سهام مجدد وجود دارد.

حال ، اگر بازارهای مالی را بر اساس زمان سرمایه گذاری طبقه بندی کنیم ، در نتیجه می یابیم:

  • بازار پول: که بر دارایی های کوتاه مدت تمرکز دارد (کمتر از 12-18 ماه طول می کشد).
  • بازار سرمایه: برای دارایی های مالی بلند مدت بهترین شناخته شده سهام دارایی ، درآمد ثابت یا مشتقات مالی است.

علاوه بر این ، یک طبقه بندی تقسیم شده تر ، بازارهای زیر را نیز به ما ارائه می دهد:

  • ماده خام.
  • واحد پول. بهترین شناخته شده در این موارد فارکس است.
  • مشتقات مالی ، جایی که بازارهای سازمان یافته ای مانند آینده مالی یا گزینه های مالی را می یابید. یا غیر سازمان یافته.
  • پول نقد
  • بیمه
  • بین بانکی
  • بازار ارزهای رمزنگاری شده. در حال حاضر یکی از پررونق ترین ها به دلیل ارزهای رمزنگاری متفاوتی است که وجود دارد.

چرا تجارت در این بازارها بسیار پیچیده است

چرا تجارت در این بازارها بسیار پیچیده است

بازارهای مالی ، به ویژه برخی از آنها مانند ارزهای رمزپایه یا بورس بازار مالی چیست؟ اوراق بهادار یا اوراق بهادار برای بسیاری از افرادی که تصمیم دارند سرمایه خود را در آنها سرمایه گذاری کنند بسیار جذاب است. با این حال ، فراموش نکنید که این یک خطر بالقوه است.

از آنجا که نوسان در قیمت ها وجود دارد ، زیرا آنها بر اساس قانون عرضه و تقاضا اداره می شوند و شرایط کشورها و اقتصاد آنها بر این بازارها تأثیر می گذارد ، قیمت ها و سرمایه گذاری هایی که انجام می شود می تواند کم یا زیاد شود. به عبارت دیگر ، شما می توانید درآمد زیادی کسب کنید ، یا می توانید مقدار زیادی ضرر کنید.

به طور کلی ، هرچه نوسانات یک دارایی مالی بیشتر باشد ، می تواند بیشتر از دست بدهد. اما ، در عین حال ، سود نیز می تواند بیشتر باشد. به همین دلیل ، بسیاری در جستجوی آن "گنجی" که آرزوی آن را داشتند ، ریسک می کنند. مشکل این است که ، اگر سرب نزنید ، همه چیز می تواند بسیار خطرناک باشد.

برای این کار داشتن یک الزامی است آموزش خوب در بازار مالی که در آن فعالیت می کند تا پیش بینی بحران های احتمالی باشد فرصت های خوب تجاری بوجود می آیند یا می آیند.

اکنون که اطلاعات بیشتری در مورد بازارهای مالی دارید ، می توانید تصمیم بگیرید که وارد آنها شوید یا در حاشیه بمانید. اگر وارد شوید ، اطمینان حاصل کنید که تمام اطلاعات را در اختیار دارید یا افرادی را دارید که واقعاً آن بازارها را درک می کنند.

محتوای مقاله به اصول ما پیوست اخلاق تحریریه. برای گزارش یک خطا کلیک کنید اینجا.

مسیر کامل مقاله: اقتصاد اقتصادی » تجارت » بازارهای مالی چیست

عوامل تاثیرگذار بر قیمت ارزها چیست؟

عوامل موثر بر قیمت ارزها

محور اصلی دنیای سرمایه گذاری و بازار های مالی سهام‌ های مختلفی است که موجب ضعف و یا قوت بازار است. اگر اقدام به خرید سهام‌های مختلف کرده‌اید قطعا این موضوع ذهنتان را درگیر کرده است که چه سهامی مناسب است؟ انتخاب سهامی که بازدهی و سود آوری خوبی در یک دوره زمانی داشته باشد کار آسانی نخواهد بود. این نیازمند علم و دانشی فراتر از خرید و فروش معمولی است.

اگر ما فقط شاهد روند کلی بازار باشیم شاید این دیدگاه در ما بوجود بیاید که بازار همیشه متزلزل و بی ثبات است. پس اگر می خواهید سود را تجربه کنید، اول از همه به واقعیت بازار رجوع کنید. عوامل تاثیرگذار زیادی بر قیمت سهام‌ و ارز های مختلف وجود دارند که اگر آنها را نشناسید، ضرر بزرگی را متحمل خواهید شد. در این مقاله قصد داریم به این موضوع بپردازیم که چه عواملی بر قیمت و ارزش سهام تاثیر می‌‌گذارند. همراه آکادمی آینده باشید.

عوامل تاثیرگذار بر قیمت بازار ارزها

روند قیمت را پیش ­بینی کردن و یا از ضررهای مالی پیش رو مطلع شدن به شاخص‌ های مختلفی وابسته می ‌باشد. اگر نمودار قیمتی را روزانه بررسی کنید متوجه می‌ شوید هر ارزی برای خودش جایگاه و پشتوانه ‌ای دارد. یکی از مواردی که باید بسیار به آن توجه داشته باشید مجموعه رخداد هایی می‌ باشد که در خود بازار اتفاق می ‌افتد. به عنوان مثال مسائلی همچون عرضه و تقاضا که به میزان خرید و فروش و به تعداد موجود رمز ارز می‌ پردازد در سرنوشت بازار بسیار تاثیر می‌ گذارد.

اما جالب است بدانید از دیگر مواردی که بر ارزش بازارهای مالی تاثیر می‌ گذارد می‌تواند به عوامل خارجی وابسته باشد. مانند سیستم سیاسی و اقتصادی حاکم که دولت بر آن نظاره دارد. اگر وضعیت در داخل و خارج از کشور با ثبات باشد وضعیت بازار می‌ تواند مطلوب باشد ولی اگر شاهد عدم ثبات اوضاع حاکم باشیم موجب عدم اطمینان سرمایه‌گذاران می‌ باشد.

البته لازم به ذکر است که اگر تنها مرجع فکری شما اقدامات دولت باشد، نمی ‌توانید به حقیقت بازار نزدیک شوید. بازار ارزهای دیجیتال بازاری است که هم می‌ توان از ریزش بازار سود کرد و هم از سیر صعودی آن، نهایت استفاده را کرد. قوانین و مقررات اتخاذ شده از سوی نهاد های مرتبط با حوزه کاریتان را خوب بشناسید. تا محدودیت برایتان یک سد غیر قابل گذر تجلی نشود.

افراد معروف و سلبریتی‌ها چگونه می ‌توانند بر بازار تاثیر بگذارند؟

هر بازاری سلبریتی خود را دارد. این سلبریتی ها یکی از عوامل مهم تاثیرگذار بر بازار هستند. برای مثال در بازارهای ارز دیجیتال افراد معروف و زیادی وجود دارند و همیشه با اقدامات خود به ویژه فعالیت‌ هایی که در فضای مجازی دارند بر ارزش این بازار تاثیر می‌گذارند. این را هم در نظر بگیرید که دنبال کردن اشخاص نامدار همچون ایلان ماسک صد در صد مسیر سودآوری را محیا نمی‌ کند. اما بر تجربه شما می‌ افزایند. در لیست زیر می ‌توانید اشخاص معروف و با تجربه را در فضای مجازی دنبال کنید.

آندریاس آنتونوپولوس (Andreas M.Antonopoulos)

لوک مارتین (Luke martin)

چه عواملی بر بازار بورس تاثیر می‌گذارد؟

به عنوان مثال بازار بورس را درنظر بگیرید. اگر فعال این حوزه هستید حتما بر این دو مورد تمرکز ویژه‌ ای داشته باشید:

جَو عمومی بازار:

دستورات دولتی:

اما در بازار فارکس این چنین نیست.

عوامل موثر بر قیمت ارز ها و بورس

عوامل تاثیرگذار بر قیمت ارزها در بازار فارکس چیست؟

اولین عاملی که وجود دارد و ما باید به آن توجه کنیم:

شاخص بورسی کشورها

خبر ها

خبرهای سیاسی: اگر بخواهیم یک مثال از خبرهای سیاسی بگوییم، جنگ بین دو کشور را در نظر بگیرید که چه اتفاقی برای ارز آن دو کشور خواهد افتاد، قطعا قیمت ارز آن دو کشور دچار ریزش می ­شوند.

خبر های اقتصادی: اگر بخواهیم یک مثال درباره اخبار اقتصادی بزنیم کشور امریکا را در نظر بگیرید که نیاز به نفت دارد و نفت مورد نیاز خود را از کشور کانادا تامین می ­کند. آمریکا برای این کار باید دلار کانادا را تقاضا کند و همین امر باعث رشد دلار کانادا می ­شود.

سنتیمنت بازار (Sentiment):

عوامل بنیادی

عوامل تاثیرگذار بر بازار فارکس

سخن پایانی

در این مقاله عوامل موثر بر نمودار قیمت بازار های مالی را مورد بررسی قرار دادیم.

دنیای معاملاتی دنیایی پر از اتفاقات و وقایعی است که بی دلیلی نیستند. در واقع هر علتی معلولی نیز دارد.

این شما هستید که باید حس کنجکاوی را درون خود تقویت کنید. ولع خود را نسبت به علم آموزی در این زمینه تقویت کنید. تا به راحتی دلیل اتفاقات این بازار های مالی را درک کنید. از آن به نفع خود استفاده کنید.

زمانی که از کسب تجربه و دانش در این زمینه دست کشیدید، دوره عقب ماندن از بقیه را آغاز خواهید کرد. در نتیجه سرعت پیشرفت شما کاهش پیدا خواهد کرد. پس همواره به دنبال دلایل اتفاقات بازاری که در آن فعالیت می­ کنید باشید تا به یک فرد موفق تبدیل شوید.

مدرسان ماهر و کاردان فعال در آکادمی آینده با برگزاری دوره‌های صفر تا صد آموزش ارزهای دیجیتال، سعی در تبدیل افراد علاقه‌مند به فعالیت در بازار های مالی به معامله‌ گر هایی حرفه‌ای و حاذق را دارند. برای دریافت مشاوره رایگان و اطلاع از جزئیات و سرفصل های دوره‌های آموزشی می‌‌توانید اطلاعات خود را برای ما ارسال کنید.

تیپرینگ در اقتصاد چیست و چه تاثیری بر بازارهای مالی دارد؟

تیپرینگ در اقتصاد

در این مقاله سعی داریم به اهمیت توجه به موضوع تیپرینگ و بررسی چگونگی تاثیر آن بر اقتصاد و بازارهای مالی بپردازیم. تیپرینگ یکی از عوامل کلانی است که این روزها باتوجه به پاندمی بیماری کرونا نقش حائض اهمیتی را در جهت دهی به روند آتی بازار سرمایه و ارزهای دیجیتال ایفا میکند. در بحران های اقتصادی بزرگ مانند جنگ و یا پاندمی بیماری ها خیلی از کسب و کارها به ناچار تعطیل می شوند و افراد زیادی بیکار می شوند و اقتصاد ممالک دچار رکود می شوند.

بانک‌های مرکزی، برای جلوگیری از تبدیل شدن این رکودها به فاجعه، شروع به چاپ و تزریق مستقیم پول از طریق سیاستی بنام تسهیل کمی می کنند. که این خود به نوعی سیاست انبساطی می باشد.

در سیاست تسهیل کمی، بانک مرکزی از طریق خریداری اوراق قرضه و دارایی پول زیادی وارد زنجیره اقتصاد می کند. پس از مدتی با آرام شدن شرایط و بهبود اوضاع اقتصادی بانک مرکزی حجم خرید اوراق را کاهش میدهد و در واقع حجم سیاست‌های انبساطی خود را کمتر می کند؛ نام این اقدام تیپرینگ با معادل فارسی “کم کردن” است، که مفهوم آن “کاهش سرعت خرید دارایی” میباشد. در اقتصاد تیپرینگ به زمانی می‌گویند که بانک مرکزی شروع به کمتر خریدن اوراق کند.

تیپرینگ به عنوان اولین گام در جهت خروج کامل از برنامه محرک پولی است و عمدتاً در مقابل‌ سیاست تسهیل کمی که توسط بانک ‌مرکزی ایجاد شده است، در نظر گرفته می‌شود. بعد از اینکه ‌ تثبیت اقتصادی توسط سیاست‌های QE نتیجه بخش واقع شد، تیپرینگ انجام می‌شود. بنابراین تیپرینگ پس از یک دوره اجرای برنامه‌های تحریک اقتصادی انجام می شود.

همانطور که اشاره شد بانک های مرکزی به ویژه بانک مرکزی امریکا، برای تحریک اقتصاد در زمان رکود ‌اقتصادی اقدام به اتخاذ سیاست های ‌انبساطی می‌کنند. اما به دلیل اینکه ادامه این سیاست ها و تحریک اقتصاد با پول ارزان پس از بهبود شرایط، تورم خارج از کنترل‌ و حباب قیمت دارایی‌ها را سبب می شود، سیاست‌های تحریک کننده خود را‌ معکوس ‌می کنند.

تیپرینگ چگونه انجام میشود؟

بانک‌های مرکزی به جهت افزایش اطمینان در ‌بازار، در مورد اینکه تیپرینگ توقف یا ادامه می‌یابد، رویکرد خود را اعلام می کنند. برای دستیابی به این مهم و تعدیل فعالیت های بازار، هرگاه بانک های مرکزی بتوانند کاهش سیاست QE را پیش بینی کنند، آن را از قبل اعلام می کنند. در مورد QE، بانک های مرکزی با هدف کاهش دارایی خود که به نوبه خود موجب ‌کاهش عرضه پول می‌‌‌شود؛ برنامه‌های خود را برای کاهش خرید دارایی ها اعلام می کنند یا آن ها را به فروش می رسانند، یا مجوز سررسید دارایی ها را می دهند.

نمونه‌ ای از تیپرینگ

برنامه های مربوط به QE در امریکا به جهت کاهش نرخ بهره انجام می شود و شامل خرید دارایی‌ها مانند اوراق بهادار با پشتوانه رهنی و اوراق خزانه داری بلند مدت می‌شود؛ این خرید‌ها عرضه را کاهش داده و به افزایش قیمت و کاهش بازده منجر می شوند.در نتیجه ی این کاهش بازده، هزینه استقراض کاهش می‌یابد.

وقتی هزینه استقراض کم باشد، تامین مالی پروژه‌های جدید برای کسب و کارها آسان تر می شود و اشتغال افزایش می یابد. در نهایت با افزایش نقدینگیِ حاصل از افزایش اشتغال، مصرف افزایش یافته و رشد اقتصادی را منجر می‌‌‌شود. بنابراین QE یکی از ابزارهای سیاست پولی بانک مرکزی امریکا است که از آن بازار مالی چیست؟ برای تحریک اقتصاد استفاده می کند. پس از محقق شدن اهداف حاصل از QE، فدرال رزرو وعده می‌دهد که این سیاست ها را به تدریج کاهش دهد.

در جریان بحران‌ مالی سال ۲۰۰۸ امریکا، فدرال رزرو برنامه QE بزرگی را برای مقابله با آن بحران طراحی کرده بود. در ماه June سال ۲۰۱۳، ‌رئیس‌ بانک مرکزی امریکا، اعلام کرد که تا زمانی که‌ شرایط اقتصادی‌ به لحاظ تورم و بیکاری مساعد باشد، هر ماه دارایی‌‌‌‌‌های بانک مرکزی را از طریق کاهش خرید اوراق و نه متوقف کردن آن، کاهش ‌دهد.

پس از بحران مالی، فدرال رزرو از QE به عنوان ابزاری برای تحریک اقتصاد استفاده کرد. اما این ابزار نیز مانند تمام ابزارهای سیاستی همیشگی نیست و پس از رسیدن به هدف باید به تدریج لغو شود. برنامه های مربوط به QE در پایان سال ۲۰۱۳، ‌ترازنامه بانک امریکا را به ۴.۵ تریلیون دلار رسانده‌ بود و فدرال رزرو به این نتیجه رسید که به هدف خود رسیده و زمان تیپرینگ‌ فرارسیده است.‌ اما روند کاهش خرید اوراق تا ماه October سال ۲۰۱۴ ادامه داشت.

اما همیشه تیپرینگ با موفقیت روبرو نبوده و تجربه های ناموفقی هم داشته است. اینجاست که مفهوم تیپرینگ پررنگ می شود. اگر بانک مرکزی سریعاً از برنامه تسهیل کمی خارج شود ممکن است اقتصاد وارد رکود شود. همچنین اگر برنامه تسهیل کمّی را متوقف نکند ممکن است انتظارات تورمی به شدت افزایش یابد.

بانک مرکزی سوئد، در سال های ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۱ موفق‌ترین اقدام در کاهش‌ ترازنامه‌ خود را انجام داد اما پس از آن دائماً در حال افزایش ترازنامه خود بوده و هم اکنون به دوبرابر سقف‌ قبلی رسیده است. در نتیجه در عمل امکان اجرای کامل ایده کاهش یا لغو‌ برنامه QE تقریباً وجود ندارد. بانک مرکزی امریکا، بانک انگلستان، بانک مرکزی اروپا، بانک سوئیس و ‌بانک ژاپن از جمله بانک‌هایی بوده‌اند که با صدور بیانیه سعی در کاهش سیاست‌های‌ QE یا لغو‌ آن داشته اند اما در عمل برنامه خرید دارایی‌های خود را تجدید یا تسریع کردند و با افزایش ترازنامه خود مواجه شدند.

همه بانک‌های مرکزی ‌که در سال های اخیر برنامه QE را اجرا می‌کرده اند، در بیانیه های مختلف اعلام کرده اند که تصمیم به کاهش یا لغو این برنامه ها داشته اند. اما ثابت کرده‌اند که به طور پایدار توانایی تیپرینگ یا معکوس کردن کامل سیاست‌های QE را ندارند و یا تمایلی به آن نداشته اند. عکس العمل های افراطیِ سرمایه‌گذارانِ بازارهای مالی، نسبت به اخبار کند شدنِ احتمالی محرک‌ها از جمله مهم ترین دلایلی است که بانک‌های مرکزی تمایلی به حذف برنامه‌های QE ندارند.

به عنوان مثال، هر گاه بانک های مرکزی بیانیه ای مربوط به احتمال کاهش خرید اوراق را اعلام می‌کنند، بازارهای مالی افت سنگینی را تجربه کرده و بازده اوراق قرضه افزایش چشمگیری پیدا می‌کند. این موضوع باعث می شود سیاست گذاران به هدف جلوگیری از آسیب‌ رسیدن‌ به بخش‌های مالی برنامه تیپرینگ خود را متوقف‌ یا حتی معکوس کنند.

در پی همه گیری بیماری کرونا در سال ۲۰۱۹، بانک مرکزی ایالات متحده به منظور بهبود اوضاع اقتصادی، سیاست‌های انبساطی گسترده‌‌ای را به اجرا گذاشت و در اوایل سال ۲۰۲۰، به دلیل ترس از کرونا ترازنامه خود را به بالای ۷ تریلیون دلار رساند. در پایان ماه‌ May سال ۲۰۲۱، صورت جلسه ای که در آن پیشنهاد برخی از اعضای کمیته سیاست گذاری، مبنی بر صحبت در جلسات آینده در مورد کاهش‌ خرید اوراق در صورت تداوم پیشرفت اقتصادی ذکر شده بود، منتشر شد و پس از آن گمانه زنی های سرمایه گذاران مبتنی بر احتمال کاهش خرید اوراق آغاز شد.‌

تفاوت بین سیاست‌ های انقباضی با تیپرینگ چیست؟

سیاست‌ انقباضی نوعی سیاست پولی است که توسط بانک های مرکزی اتخاذ می شود تا در زمانی که اقتصاد رشد سریعی دارد یا تورم شدید است، رشد اقتصادی و تورم کنترل شود. مثلاً فدرال رزرو برای اجرای سیاست های انقباضی از طریق تغییر سیاست‌های نرخ تنزیل نرخ بهره کوتاه مدت را افزایش می دهد، همچنین ممکن است دارایی‌های موجود در ترازنامه خود را از طریق عملیات بازار باز بفروشد.

سیاست‌های پولی انقباضی نقطه مقابل سیاست‌های پولی انبساطی هستند. سیاست انبساطی، از طریق افزایش تقاضا به وسیله محرک‌های پولی و مالی اقتصاد را تحریک می کند. بنابراین QE از جمله ابزارهای سیاست انبساطی است. پس تیپرینگ به معنای معکوس شدن سیاست‌های پولی تسهیلی یا QE است، در حالی که سیاست انقباضی به سخت تر شدن شرایط تامین مالی اشاره می‌کند. تیپرینگ و سیاست‌ های انقباضی هردو به هدف افزایش نرخ بهره انجام می‌شوند، اگرچه که همیشه با هم اتفاق نمی‌افتند. همچنین تیپرینگ می‌تواند همزمان با تسهیل کمّی اجرا شود یعنی همزمان هم تیپرینگ و هم برنامه QE در حال انجام باشند.

بررسی چگونگی تاثیر تیپرینگ بر بازار سهام

در پی اجرای سیاست‌های QE پس از بحران مالی سال های ۲۰۰۷ ۲۰۰۸، قیمت اوراق قرضه و سهام در بازار مالی ایالات متحده به وضعیت مطلوبی در آمدند در نتیجه، نگرانی سرمایه گذاران نسبت به تاثیر کاهش احتمالی این سیاست های مطلوب را به همراه داشت. همانطور که اشاره شد تیپرینگ، یک تئوری است اما در عمل بانک‌های مرکزی که مجری برنامه محرک اقتصادی یا همان QE بوده اند هرگز نتوانستند محرک‌ها را به صورت کامل و موفقیت آمیز از اقتصاد خارج کنند.

بنابراین تاثیر دقیق تیپرینگ بر روی بازارهای مالی مشخص نیست؛ اما اغلب متخصصان بر این باورند که با شروع تیپرینگ، بازار های مالی و از جمله سهام واکنش منفی نشان می‌دهد.

مقالات مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

برو به دکمه بالا