بهترین اندیکاتور

سرمایه گذاری خطرپذیر

Venture Capital

به سرمایه گذاری در پروژه ای که عنصر ریسک قابل توجهی در ذات آن پروژه هست (معمولاً یک کسب و کار جدید و یا در حال توسعه) سرمایه گذاری خطر پذیر می گویند. ویژگی های اصلی یک استارتاپ عدم قطعیت، ریسک زیاد و قابلیت توسعه پذیری است. پس اغلب وقتی درباره ی سرمایه گذاری خطرپذیر صحبت میکنیم، منظورمان سرمایه گذاری در یک استارتاپ است.

کلمه ی انگلیسی Venture به معنای داشتن جسارت برای انجام کاری یا رفتن به جایی ست که ممکن است خطرناک و یا ناخوشایند باشند. کلمه ی adventure که به معنای ماجراجویی ست هم با این کلمه هم خانواده است.

از طرفی احتیاط، اطمینان، محافظه کاری صفاتی ست که اغلب در افرادی که کار سرمایه گذاری انجام میدهند، دیده میشود. قول معروفی ست که میگوید: سرمایه ترسوست.

پس ترکیب دو کلمه ی سرمایه و خطرپذیر شاید در نگاه اول جمع اضداد به نظر برسد و معقول به نظر نیاید اما حقیقت این است که هر استارتاپی، در مرحله های اولیه ی رشد و توسعه اش به مقدار زیادی سرمایه نیاز دارد. یکی از ویژگی های مهمی که یک کارآفرین باید داشته باشد این است که باید توانایی خرج کردن پول را داشته باشد. حتی گاهی در انگلیسی می گویند که سوزاندن پول burning the money.

که البته تعبیر درستی است. اگر یک استارتاپ را به یک ماشین تشبیه کنیم، همانطور که یک ماشین برای جلو رفتن و سریع تر حرکت کردن باید بنزین بسوزاند، سرمایه و پول هم سوخت ِ حرکت و توسعه ی استارتاپ ها به حساب می آید.

اما این کار چه سودی برای سرمایه گذاران دارد؟

آیا پذیرفتن این ریسک کار منطقی و درستی ست؟

با توجه به تجارب بسیار موفقیت آمیز استارتاپ ها در دنیا و در کشور خودمان باید بگوئیم که این نوع سرمایه گذاری و سودی که به دست آورده با هیچ نوع دیگری از سرمایه گذاری قابل مقایسه نیست. در دنیای سرمایه گذاری میزان ریسک با میزان بازدهی باید رابطه ی مستقیمی داشته باشد. اگر سرمایه گذاری در جای درستی باشد، هرچقدر ریسک بیشتری متوجه سرمایه باشد به همان میزان انتظار بازدهی و سود هم بالا می رود.

برای نمونه شرکت سرمایه گذاری Sequoia Capital در سال 2011 حدود 60 میلیون دلار روی واتساپ سرمایه گذاری کرد. واتساپ در سال 2014 توسط کمپانی فیس بوک به مبلغ 22 میلیارد دلار خریداری شد. سهم سود این شرکت VC (سرمایه گذار خطرپذیر ) ازین معامله 3 میلیارد دلار بود. سرمایه ی شرکت با این سرمایه گذاری خطر پذیر در عرض سه سال 50 برابر شد.

هرچند میتوان صدها داستان شگفت انگیز دیگر درباره ی سرمایه گذاری خطرپذیر تعریف کرد اما باید اقرار کنیم که به ازای هر داستان موفقیت در سرمایه گذاری خطرپذیر، شاید چندین داستان شکست هم وجود داشته باشد. این نوع سرمایه گذاری مثل هر شاخه ی دیگری از سرمایه گذاری نیازمند تخصص و شناخت کافی ازین حوزه است. برای مثال یک نفر که در زمینه ی سرمایه گذاری در ملک فعال است و چم و خم بازار ملک را میداند شاید به راحتی نتواند روی نفت یا طلا سرمایه گذاری را شروع کند.

در این رابطه شرکت های سرمایه گذاری و علاقه مندان ورود به دنیای VC از مشاوران خبره در این حوزه استفاده میکنند. سرمایه گذاری خطرپذیر ماجراجویی بسیار هیجان انگیز و سوددهی ست که موفقیت در آن مثل هر چیز دیگر نیازمند تخصص و شناخت است.

گروه ویژ با حضور چندین ساله ی خود در اکوسیستم استارتاپی کشور و شناخت عمیق از استارتاپ های فعال و استارتاپ های در حال شکل گیری به شرکت ها و افرادی که علاقه مند به سرمایه گذاری در استارتاپ ها هستند، مشاوره های تخصصی ارائه می دهد.

با ما همراه باشید. در پست های آینده داستان موفقیت ها و شکست های سرمایه گذاران و استارتاپ ها را با هم بررسی میکنیم.

ارائه الگوی خروج در روش تأمین مالی از طریق صندوق های سرمایه‌گذاری خطرپذیر در کسب‌وکارهای دانش‌بنیان دفاعی

1 دکتری علوم اقتصادی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران.

2 کارشناسی ارشد مدیریت کسب و کار، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه صنعتی شریف، تهران، ایران.

چکیده

هدف از این تحقیق، ارائه الگوی خروج در روش تأمین مالی از طریق صندوق­های سرمایه­گذاری خطر­پذیر در کسب‌ وکارهای دانش‌بنیان دفاعی است. این تحقیق از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی، کتابخانه­ای و پیمایشی بوده و به کمک ابزار پرسشنامه داده­ها جمع­آوری شده اند. قلمرو مکانی تحقیق، شرکت‌های دانش‌بنیان دفاعی در کشور ایران بود. جامعه مورد مطالعه در این پژوهش فعالان بازارسرمایه و سرمایه­گذاری خطرپذیر بوده و روش نمونه­گیری، به‌صورت هدفمند بوده و تعداد 15 نفر از خبرگان که آشنا به سرمایه­گذاری خطرپذیر در شرکت‌های دانش‌بنیان دفاعی بودند، از طریق شبکه های متخصصین نظیر لینکدین انتخاب شدند. نتایج حکایت از آن دارد که خروج از سرمایه­گذاری مخاطره‌آمیز در کسب ‌وکارهای دانش‌بنیان دفاعی در زمان بلوغ و در چندین مرحله باید انجام شود. در پروژه‌های دانش‌بنیان دفاعی بهتر است امین از کارگزاران نظارت حوزه دفاعی که علاوه بر داشتن تخصص، نظارت و مقبولیت از جانب آن‌ها نیز مورد اعتماد باشند، انتخاب گردند؛ همچنین بهتر است مدیریت صندوق­های سرمایه­گذاری خطرپذیر دانش‌بنیان دفاعی را یک صندوق سرمایه‌گذاری به عهده بگیرد و مدیریت به افراد یا نهادهای نظامی دارای تخصص و صلاحیت واگذار شود. در نهایت اگر مدیریت واگذار شد، مناسب‌‌‌تر است عرضه یا واگذاری سهام از طریق فروش به سرمایه­گذاران در شرکت‌های هم صنعت صورت پذیرد.

کلیدواژه‌ها

  • الگوی خروج
  • تأمین مالی
  • صندوق‌های سرمایه‌گذاری خطرپذیر
  • کسب‌وکارهای دانش‌بنیان دفاعی

20.1001.1.25382454.1399.5.18.3.3

عنوان مقاله [English]

Providing an Exit Route for Exiting Venture Capital Funds in Knowledge-based Defense Sector

نویسندگان [English]

  • Reza Mashhadi 1
  • Shahab Odin Khodabakhsh 2

1 PhD in Economics, Faculty of Management and Economics, Islamic Azad University, Science and Research Branch, Tehran, Iran.

2 M.A in Business Administration, Faculty of Management and Economics, Sharif University of Technology, Tehran, Iran.

The purpose of this study is to provide an exit route for exiting the financing provided by venture capital funds involved in knowledge-based defense businesses. This paper can be classed as practical research, its method can be described as a descriptive library survey and the data was gathered through a questionnaire. The subject under study is the knowledge-based defense companies in Iran. The sample population used for this study included the participants in capital market and venture capital. The sample was chosen as 15 experts who were familiar with venture capital in defense-based knowledge companies identified through professional networks such as LinkedIn. The results suggest that exiting from risky venture capital investments should take place within the maturity phase and in several stages. Knowledge-based defense projects are better served by choosing trustees out of professional, trustable and recognized defense broking agents. Furthermore, venture capital investment funds involved in knowledge-based defense will be better managed over by professional who are knowledgeable, and have experienced in the defense industries. Finally, if management is to be assigned to a third party, it would be appropriate to sell or transfer shares to investors who are involved in the same industry.

. کار سرمایه‌گذار خطرپذیر چیست؟

سرمایه‌گذاری خطرپذیر یا Venture Capital نوعی از سرمایه‌گذاری در بخش خصوصی است که تمرکز آن روی شرکت‌های کوچک، نوظهور و در حال رشد است. برای تشکیل VC ممکن است سرمایه‌گذار خطرپذیر (Venture Capitalist) صدها گزارش ارزیابی برای سرمایه‌داران ببرد تا آنها را مجاب به سرمایه‌گذاری در این بخش کند. در واقع سه وظیفه اصلی دارد که به ترتیب عبارتند از:

1- جذب سرمایه: سرمایه‌گذار خطرپذیر بین صندوق‌ها، خانواده‌های ثروتمند و موسسات مختلف به دنبال جذب سرمایه برای سرمایه‌گذاری می‌رود. سرمایه‌گذاران در VC دو دسته هستند، سرمایه گذاران با مسئولیت محدود (LPs) که فقط تعهد به سرمایه گذاری می‌کنند و در فرایند تصمیم‌گیری نقشی ندارند و موسسین (GPs) که استراتژی سرمایه‌گذاری‌ها را تعیین می‌کنند. جذب LP کار بسیار سختی است چون قرار است فقط سرمایه خود را بدهد و در نحوه هزینه کردن آن نقشی نداشته باشد، به همین دلیل ممکن است بعد از پیدا شدن فرصت‌های سرمایه‌گذاری خوب، VC نتواند سرمایه‌گذار پیدا کند و این فرصت‌ها از دست بروند. راهکار این مشکل صندوق‌های سرمایه‌گذاری خطرپذیر (VC Funds) هستند. این صندوق‌ها هنگام تشکیل، سرمایه‌گذاران خود را پیدا می‌کنند و سرمایه‌گذاران به آنها تعهد (Commitment) می‌دهند که مبلغ مشخصی را در صورت درخواست صندوق پرداخت می‌کنند. بعد از پذیره‌نویسی صندوق، سرمایه‌گذار جدیدی وارد نمی‌شود و به همین دلیل سرمایه قابل سرمایه‌گذاری، تعداد واحدها و عمر صندوق از ابتدا مشخص است. در صورتی که سرمایه‌گذار، سرمایه تعهد شده خود را هنگام نیاز، به صندوق نپردازد، واحدهای وی به فروش می¬رسد. اگر مبلغ فروش واحدها کمتر از میزان سرمایه¬گذاری وی باشد مبلغ فروش، اگر بیشتر باشد مبلغ سرمایه گذاری تا آن لحظه به وی عودت داده می شود. معمولا عمر این صندوق‌ها در امریکا ۱۰ سال است و بعد از این مدت یا با نقد شدن سبد سرمایه‌گذاریشان منحل می‌شوند. صندوق‌های موفق صبر نمی‌کنند تا سرمایه آنها نقد شود بعد صندوق جدیدی تاسیس کنند بلکه اصولا ۳ تا ۵ سال یکبار بعد از سرمایه‌گذاری و تشکیل سبد، دوباره جذب سرمایه می‌کنند و صندوق جدیدی که معمولا با همان اسم صندوق قبلی است و با عدد متمایز می‌شود (مثلا صندوق الف یکم و الف دوم و…) را تشکیل می‌دهند.

2- پیدا کردن فرصت‌های سرمایه‌گذاری: بعد از جذب سرمایه نوبت به انتخاب استارت‌آپ مناسب برای سرمایه گذاری است. در این مرحله رقابت استارت‌آپ‌ها برای جذب سرمایه از VC شروع می‌شود. اینجاست که جلسات ارزیابی (Pitch decks) استارت‌آپ‌ها، ارزشگذاری آنها (Valuation)، شرایط قرارداد (Term sheets) اهمیت پیدا می‌کنند. در این مرحله «رشد» معیار خیلی مهمی برای تصمیم‌گیری خواهد بود، به عنوان مثال VC ها به دنبال شرکت‌هایی با پتانسیل رشد ۸ تا ۱۰ برابری برای ۲ تا ۳ برابر کردن سبد خود هستند زیرا استارت‌آپ‌های موفق سبد باید ضرر استارت‌آپ‌های شکست خورده سبد را نیز جبران کنند. اصولا در سبد VCها بین ۱۰ تا ۳۰ استارت‌آپ وجود دارد که این عدد با توجه به صنعت، ریسک و سرمایه مورد نیاز استارت‌آپ‌ها تغییر می‌کند.

3- کسب بازدهی مالی: معیار سنجش عملکرد VCها بازدهی کسب شده از سرمایه‌گذاری‌های آنها (IRR) است که به دو عامل زمان و مقدار بستگی دارد. یعنی هرچه سبد زودتر و با ارزش بالاتری نقد شود نشان‌دهنده عملکرد بهتر VC است. به طور معمول گفته می‌شود که شرکت خریداری شده باید بین ۳ تا ۵ سال فروخته (Exit) شود، اما در عمل اصولا بین ۶ تا ۸ سال و حتی بسته به شرایط بازار این کار بیشتر هم طول می‌کشد.

ارائه مدل سرمایه‌گذاری خطرپذیر استراتژیک برند برای شرکت‌های سرمایه‌گذار خطرپذیر فعال درحوزه تجارت الکترونیک (براساس تئوری مبتنی بر داده‌ها)

الزامات دنیای امروز، ضرورت هم‌سویی با دیگر کشورها و نیز کسب موفقیت در بازارهای داخلی و جهانی، شرکت‌ها را وادار می‌کند تا از توانمندهای موجود در استارت‌آپ‌ها به ویژه استارت‌آپ‌های فعال در حوزه‌ی تجارت الکترونیک بهره‌مند شوند. با این حال ایجاد مشارکت بین شرکت‌های سرمایه‌گذار خطرپذیر و استارت‌آپ‌ها، نیازمند به کارگیری راهکارهای مدیریتی قوی و صحیحی می‌باشد. تحقیقات و مدل‌های قبلی فرایند سرمایه‌گذاری VC وCVC، بیشتر فاکتورهای اصلی موثر بر فرآیند شکل‌گیری سرمایه‌گذاری خطرپذیر را توسعه داده‌اند و تاکنون کمتر در مطالعات به ارائه‌ی یک مدل جامع با همه‌ی جنبه‌های موثر بر آن و به شکل ویژه در کشورهای در حال توسعه از جمله ایران توجه شده است. بنابراین این مقاله، با استفاده از روش تحقیق کیفی نظریه مبتنی بر داده‌ها و به واسطه‌ی مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با مدیران و کارشناسان شرکت‌های VC وCVC به منظور شناسایی فاکتورهای موثر بر فرآیند شکل‌گیری سرمایه‌گذاری خطرپذیر استراتژیک برند (SBV)، در داخل کشور انجام شده است. یافته‌های حاصل از مصاحبه‌ها از طریق 18 فاکتور در داخل شش مقوله مرتبط با پدیده‌ی اصلی شامل شرایط علی، مقوله‌ی محوری، شرایط زمینه‌ای، شرایط واسطه ای یا مداخله گر، کنش ها و تعاملات و پیامدها نشان داده شده-اند. نتایج این تحقیق، به تمامی ذی‌نفعان فعال موجود در اکوسیستم کمک می کند تا با همکاری یکدیگر زمینه های مناسب برای انجام اقدامات درست در شرکت‌های سرمایه‌گذار خطرپذیر فعال در حوزه تجارت الکترونیک را ایجاد کنند.

کلیدواژه‌ها

  • کارآفرینی سازمانی
  • سرمایه‌گذاری خطرپذیر استراتژیک برند
  • شرکت‌های سرمایه‌گذار خطرپذیر
  • تجارت الکترونیک

20.1001.1.17350794.1397.22.86.1.0

موضوعات

  • اشتغال‌زایی و کارآفرینی در بخش بازرگانی

عنوان مقاله [English]

Strategic Brand Venturing for Venture Capital Investing Companies Active in Electronic

نویسندگان [English]

  • Amir Ekhlassi 1
  • marziyeh ansari chaharsoughi 2
  • Nader Seyyedamiri 3

1 Assistant Professor, Department of New Venture/Business Creation, University of Tehran, Tehran, Iran

The companies have to utilize available capacities in start-ups especially those active in E-commerce because of the necessity of aligning with other countries and accessing success in domestic and global markets. However, creation of investing relationship between corporate venture capital and start-ups, requires utilizing strong and correct management. The previous research and models on process VC/CVC investment partly have promoted main factors affecting the formation process of venturing and until now less attention has been paid to present a comprehensive model with whole effective aspects on core investment phenomenon, especially in the developing countries like Iran. So, this paper uses a grounded theory approach and also semi-structured interviews with 13 experts and managers in CVC/VC firms, in order to identify factors influencing on formation process SBV investment in Iran. The obtained findings of the data analysis from interviews are shown by 18 factors classified within six categories including the core phenomenon relates to formation process of SBV investment, causal conditions, contextual and intervening conditions, and consequences. The results of this study totally help active members in ecosystem to create appropriate conditions for correct measurement in VC firms at E-commerce field.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Corporate Entrepreneurship / Strategic Brand Venturing / E-Commerce / Corporate Venture Capital

مراجع

Anokhin, S., Peck, S., & Wincent, J. (2016); “Corporate Venture Capital: The Role of Governance Factors”, Journal of Business Research, Vol. 69, No.11, pp. 4744–4749.

Autio, E., Kenney, M., Mustar, P., Siegel, D., & M. Wright (2014); “Entrepreneurial Innovation: The Importance of Context”, Research Policy, Vol.43, No.7, pp. 1097–1108.

Bliss, R. T. (1999); “A Venture Capital Model for Transitioning Economies: The Case of Poland”, Venture Capital: An International Journal of Entrepreneurial Finance, Vol.1, No.3, pp. 241–257.

Boyle, E. (2003); “A Study of Entrepreneurial Brand Building in the Manufacturing Sector in the UK”, Journal of Product & Brand Management, Vol.12, No.2, pp. 79–93.

Charmaz, K. (2011); “Grounded Theory Methods in Social Justice Research In N.K. Denzin & Y.S”. Lincoln (Eds.), The Sage Handbook of Qualitative Research (pp. 359-380). Thousand Oaks, CA: Sage.

Corbin, J., & A. Strauss (1990); “Grounded Theory Research: Procedures, Canons, and Evaluative Criteria”, Qualitative Sociology, Vol.13, No.1, pp. 3–21.

Divandari, A., Ekhlassi, A., & K. Rahmani (2014); “Devising a Branding Model for Multipurpose Mega-projects in Entertainment, Residential, Tourism, and Sport in Iran”, Journal of Vacation Marketing, Vol.20, No.1, pp. 73–91.

Hellmann, T., & V. Thiele (2015); “Friends or Foes? The Interrelationship between Angel and Venture Capital Markets”, Journal of Financial Economics, Vol.115, No.3, pp. 639–653.

Johansson, F. (2017); The Medici Effect, with a New Preface and Discussion Guide: What Elephants and Epidemics Can Teach Us about Innovation? (1st ed.). Harvard Business Review Press, Boston, MA.

Juntunen, M. (2012); “Co-creating Corporate Brands in Start-ups”, Marketing Intelligence & Planning, Vol.30, No.2, pp. 230–249.

Kann, A. (2000); “Strategic Venture Capital Inventing by Corporations: A Framework for Structuring and Valuing Corporate Venture Capital Programs”, Doctoral dissertation, Stanford University.

Kaputa, C. (2012); Breakthrough Branding: How Smart Entrepreneurs and Intrapreneurs Transform a Small Idea into a Big Brand, First Edition, Nicholas Brealey Publishing, Boston, MA.

Klonowski, D. (2007); “The Venture Capital Investment Process in Emerging Markets: Evidence from Central and Eastern Europe”, International Journal of Emerging Markets, Vol.2, No.4, pp. 361–382.

Kolb, S. M. (2012); “Grounded Theory and the Constant Comparative Method: Valid Research Strategies for Educators”, Journal of Emerging Trends in Educational Research and Policy Studies, Vol.3, No.1, pp. 83–86.

Laperche, B., & Z. Liu (2013); “SMEs and Knowledge-capital Formation in Innovation Networks: A Review of Literature”, Journal of Innovation and Entrepreneurship, Vol.2, No.1, pp. 1–16.

Lynch, J. E. (1994); “Only Connect: The Role of Marketing and Strategic Management in the Modern Organisation”, Journal of Marketing Management, Vol.10, No.6, pp. 527–542.

Macmillan, I., Roberts, E., Livada, V., & A. Wang (2008); Corporate Venture Capital (CVC): Seeking Innovation and Strategic Growth. U.S. Department of Commerce National Institute of Standards and Technology, June 2008.

McCahery, J. A., Vermeulen, E. P., & A. M. Banks (2012); Corporate Venture Capital: From Venturing To Partnering in Cumming, D. (Ed.), The Oxford Handbook of Venture Capital (pp 211-245). Oxford University Press.

Morris, M. H., & Kuratko, D. F., & J. G. Covin (2011); Corporate Entrepreneurship and Innovation: Entrepreneurial Development within Organizations, Third Edition, South-Western Pub, Mason, OH.

Naude, P., & C.C. Easingwood (2014); “Strategic Brand Venturing as Corporate Entrepreneurship”, Doctor of Business Administration Thesis, University of Manchester.

Olsen, L.E. & E. J. Lanseng (2012); “The Attitudinal Response to Alternative Brand Growth Strategies”, European Journal of Marketing, Vol.46, No.1/2, pp. 177–191.

Pandit, N. R. (1996); “The Creation of Theory: A Recent Application of the Grounded Theory Method”, The Qualitative Report, Vol.2, No.4, pp. 1-15.

Peräkylä, A. (2016); “Validity in Qualitative Research In D. Silverman (Ed.)”, Qualitative Research (pp. 413-427). Thousand Oaks, CA: Sage.

Poser, T. B. (2012); “The Impact of Corporate Venture Capital: Potentials of Competitive Advantages for the Investing Company”, (Vol. 1). Retrieved from http://books.google.com/books.

Sakhdari, K. (2014); “Externally Oriented Capabilities and Corporate Entrepreneurship: Institutional and Managerial Contingencies”, Doctoral Dissertation, Queensland University of Technology.

Strauss, A., & J. Corbin (1998); Basics of Qualitative Research: Techniques and Procedures for Developing Grounded Theory Techniques (2nd ed.). Thousand Oaks, CA: Sage.

Strauss, A., & J. Corbin (1994); “Grounded Theory Methodology: An Overview in N.K. Denzin & Y.S. Lincoln (Eds.)”, Handbook of Qualitative Research (pp. 273-285). Thousand Oaks, CA: Sage.

Uggla, H. (2015); “Aligning Brand Portfolio Strategy with Business Strategy”. IUP Journal of Brand Management, Vol.12, No.3, pp. 7–17.

Vaidyanathan, R., & P. Aggarwal (2000); “Strategic Brand Alliances: Implications of Ingredient Branding for National and Private Label Brands”, Journal of Product & Brand Management, Vol.9, No.4, pp. 214–228.

Van Rensburg, D. J. (2012); “Strategic Brand Venturing: The Corporation as Entrepreneur”, Journal of Business Strategy, Vol.33, No.3, pp. 4–12.

Van Rensburg, D. J. (2013); “Strategic Brand Venturing: An Intersectional Idea”, Management Decision, Vol.51, No.1, pp. 200–219.

Van Rensburg, D. (2014); “Brand Intrapreneurs and Brand Managers: In Search of Disruption”, Journal of Business Strategy, Vol.35, No.4, pp. 29–36.

Van Rensburg, D. J. (2015); “In-sourcing Disruptive Brands as a Corporate Entrepreneurship Strategy”, International Entrepreneurship and Management Journal, Vol.11, No.4, pp. 769-792.

Wales, W. J., Parida, V., & P. C. Patel (2013); “Too Much of a Good Thing? Absorptive Capacity, Firm Performance, and the Moderating Role of Entrepreneurial Orientation”, Strategic Management Journal, Vol.34, No.5, pp. 622-633.

Yates, I.C. and E. B. Roberts (1991); “Initiating Successful Corporate Venture Capital Investments”, Working paper, 3308-91-BPS, MIT Sloan School of Management, Boston.

بررسی عوامل رفتاری و محیطی مؤثر بر جذب سرمایه‌گذار خطرپذیر جهت سرمایه‌گذاری در شرکت‌های دانش‌بنیان (مطالعه موردی: صنعت بیوتکنولوژی ایران)


شرکت­های دانش‌بنیان، امروزه به‌عنوان یکی از عوامل محرکه رشد و توسعه اقتصادی کشورها شناخته‌شده‌اند. این شرکت‌ها نیز همانند سایر کسب‌وکارها، برای اجرای طرح­های خود، نیاز به منابع مالی دارند. ریسک بالای فعالیت این شرکت­ها موجب شده، تمایل تأمین‌کنندگان سرمایه به ارائه تسهیلات به آنها کاهش یابد. لذا با توجه به اهمیت و جایگاه سرمایه گذاری خطرپذیر شرکت­های دانش‌بنیان در رشد و توسعه اقتصادی بویژه در راستای مقاوم­سازی اقتصاد، هدف از این مطالعه، ارزیابی عوامل رفتاری و محیطی مؤثر برجذب سرمایه­گذار خطرپذیر جهت سرمایه­گذاری در این شرکت­ها است. جامعه آماری در این مطالعه، شرکت­های دانش­بنیان فعال در حوزه بیوتکنولوژی می­باشند. به‌منظور تحلیل داده­ها نیز از روش­های متداول آماری همچون برآورد رگرسیون و ضرایب همبستگی استفاده‌ شده است. نتایج این مطالعه، گویای آن است که توانمندی در برقراری ارتباط، تجربه و ریسک‌پذیری مدیران، حمایت­ سرمایه­گذاران خطرپذیر و همچنین منابع اولیه با جذب سرمایه­گذار خطرپذیر در شرکت­های دانش­بنیان، ارتباطی معنی­دار دارند. بر اساس نتایج حاصل از این مطالعه، شرکت­ها در صورت عدم‌کفایت سرمایه اولیه و ضرورت جذب سرمایه بویژه سرمایه­گذاری خطرپذیر، باید این نکته را مدنظر قرار دهند که تجربه تیم مدیریتی و نیز توانمندی در برقراری ارتباطات مؤثر شرکت با دیگر شرکت­ها و اشخاص حقیقی و حقوقی، یکی از مهم‌ترین عوامل مؤثر بر موفقیت ایشان خواهد بود. لذا پیشنهاد می­شود، شرکت‌های دانش‌بنیان، سرمایه­گذاری مناسبی را برای غنی‌سازی توانمندی و قابلیت خود در برقراری ارتباطات به‌کارگیرند. این قابلیت­ها شامل هماهنگی، مهارت‌های ارتباطی، شناخت شرکا و ارتباطات داخلی می­شود. درمجموع می­توان گفت، نحوه عملکرد مدیریت در شرکت­های دانش­بنیان، مؤثرترین عامل در موفقیت یا شکست این شرکت­ها در اقتصاد پرتلاطم امروز خواهد بود.

کلیدواژه‌ها

  • شرکتهای دانش بنیان
  • بیوتکنولوژی
  • سرمایه گذاری خطرپذیر یا جسورانه

عنوان مقاله [English]

Assessing behavioral and environmental factors affecting the attraction of venture capital for investing in Knowledge-based companies (Case study: Iranian Biotechnology Industry)

نویسندگان [English]

  • Kazem Palizdar 1
  • Shima Madani 2
  • Mohsen Asgarinia 3

2 Associated professor, Department of Marine Policy. Iranian National Institute for Oceanography and Atmospheric Sciences

Knowledge-based companies are known as the engines of economic growth. As other businesses, these companies need financial resources to run their projects. Their high risk has led to decrease in the willingness of investors to provide facilities for them. Therefore, according to the importance and place of the knowledge-based companies in economic growth and development, this study aims to assess the behavioral and environmental factors affecting the attraction of venture capital in Iran in order to invest in such companies. The statistical population is knowledge-based companies, which are active in biotechnology. The commonly used statistical methods such as regression models and correlation coefficients are used to analyze the data. The results of this study indicate that the ability to communicate, experience and risk loving managers, the support of joint venturers as well as initial resources have meaningful relationships with attraction of joint venture. Based on the findings, the experience of a management team as well as the ability to establish effective corporate communications with other companies, and legal and natural persons will be key success factors for knowledge-based companies, in the event of a lack of initial capital and the necessity of attracting capital, especially joint venture. Therefore, it is suggested that knowledge-based companies use appropriate investment to enrich their capability to establish communications. These capabilities include coordination, communication skills, partner recognition, and internal communication. In sum, it can be said that the performance of management in knowledge-based companies is the most effective factor in their success or failure in today’s turbulent economy

کلیدواژه‌ها [English]

  • Knowledge Based Enterprises
  • Biotechnology
  • Venture Capital

مراجع

- استیری، روح‌الله و مشیری، بنیامین. (1388). ابزارهای تأمین مالی بنگاه‌های دانش‌بنیان. دومین کنفرانس بین‌المللی توسعه نظام تأمین مالی در ایران، مرکز مطالعات تکنولوژی، دانشگاه صنعتی شریف، تهران.

- انتظاریان، ناهید. (1394). تأثیر کسب‌وکارهای دانش‌بنیان بر اقتصاد کشور. ماهنامه اجتماعی، اقتصادی، علمی و فرهنگی کار و جامعه، شماره 180: 20-27.

- بحرینی، محمدعلی؛ شاد نام، مژده و شاد نام، محمدرضا. (1395). مطالعه موردی فرآیند تأمین مالی شرکت‌های فناور با تمرکز بر صندوق‌های فناوری. ششمین کنفرانس ملی مدیریت فناوری، مرکز همایش‌های بین‌المللی صدا و سیما، تهران.

- پالیزدار، کاظم و خالقی، سعیده. (1396). تحلیل کیفی عوامل مؤثر بر بروز رفتار تکرار خرید از سوی مشتری با استفاده از مدل BPM (مطالعه موردی بازار تلفن همراه). کنفرانس بین‌المللی مدیریت، کسب‌وکار و حسابداری، دانشگاه تهران.

- جهاندار، میلاد. (1389). تلفیق صندوق‌های سرمایه‌گذاری خطرپذیر و صندوق‌های خیریه. پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه صنعتی سرمایه گذاری خطرپذیر مالک اشتر.

- رضایی، عبداله؛ آقاجانی، حسنعلی و یحیی زاده فر، محمود. (1394). اولویت بندی عوامل مؤثر بر وفاداری مشتریان شرکت کاله. فصلنامه تحقیقات بازاریابی نوین، سال پنجم، شماره 16: 219-234.

- شهبازی، آرامش و برلیان، پویا. (1397). نقش زیست‌فناوری در توسعه حقوق بین‌الملل محیط‌زیست. فصلنامه مطالعات حقوق عمومی، دوره 48، شماره 1: 43-23.

- شهسواری، مهدی و کرمی، شهره. (1395). بررسی عوامل مؤثر بر رشد مالی شرکت‌های دانش‌بنیان. دومین کنفرانس بین‌المللی مدیریت و کارآفرینی با تأکید بر شرایط اقتصاد مقاومتی، مرکز همایش های بین المللی توسعه داتیس، تهران.

- صادق آزاد، ایوب. (۱۳۸۵). کاربردهای بیوتکنولوژی در صنعت نفت. اولین کنگره مهندسی نفت ایران، تهران: انجمن مهندسی نفتایران.

- گلعلی زاده، محمدرضا؛ طباطبائیان، حبیب‌الله و زعفریان، رضا. (1394). ارائه راهکار سیستمی ایجاد نهادهایی جهت تأمین مالی بنگاه‌های نوپای دانش‌بنیان در ایران. فصلنامه پارک فناوری پردیس، شماره 41: 46-52.

- معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری. (1398). سند ملی زیست فناوری چه می‌گوید. http://isti.ir/index.aspx?pageid=172&newsview=21785

- میرغفوری، حبیب اله؛ میرزایی، امین و فلاحی، مهدی. (1392). بررسی راهکارهای مناسب جهت تأمین مالی صنایع کوچک و متوسط دانش‌بنیان. همایش ملی دانشگاه کارآفرین، صنعت دانش‌محور، دانشگاه مازندران، بابلسر.

- ناخدا، بابک و زین العابدینی، مهرشاد. (1391). زیست فناوری برای توسعه پایدار. فصلنامه ایمنی زیستی، دوره پنجم، شماره اول، شماره پیاپی 18: 125-136.

- ورهرامی، ویدا. (1395). اقتصاد دانش‌بنیان و مدیریت نوآوری. کنگره ملی آموزش عالی ایران، دانشگاه تربیت مدرس، تهران.

- Astiri, R., & Moshiri, B. (2011). Financing سرمایه گذاری خطرپذیر tools for knowledge-based corporations; proceedings, 2nd Intl. Conference on Financing System Development in Iran, Tehran, 259-296 (in Persian).

- Bahreini, M., Shad Name, M., & Shad Name, M. (2016). A case study of the technology financing process by focusing on technology funds. 6th National Conference on Technology Management, International Center for Sound and Television, Tehran (in Persian).

- Entzaryan, N. (2015). The impact of knowledge-based abilities on the national economy. Monthly Journal of Labor and Society, 180, 20-27 (in Persian).

- Franke, N., Gruber, M., Harhoff, D., & Henkel, J. (2006). Venture capitalists' evaluations of start‐up teams: trade‐offs, knock‐out criteria, and the impact of VC experience. Entrepreneurship Theory and Practice, 32(3), 459-483.

- Gholalizadeh, M.R., Tabatabaiyan. H., & Zafarian, R. (2015). Providing a systemic approach for establishing institutions to finance the emerging companies in Iran. Pardis Technology Park, 41, 46-52 (in Persian).

- Gulati, R., Nohria, N., & Zaheer, A. (2002). Strategic networks. Strategic Management Journal, 21, 203– 215.

- Jahandar, M. (2010). Integrating venture capital funds and charity funds. Master's thesis, Malek Ashtar University of Technology (in Persian).

- Mayorga, D., & Trotman, K. T. (2015). The effects of a reasonable investor perspective and firm's prior disclosure policy on managers' disclosure judgments. Accounting, Organizations and Society, 53, 50-62.

- Mirghafouri, H., Mirzai, A., & Fallahi, M. (2013). Investigate appropriate solutions for financing small and medium knowledge-based industry. National University of Entrepreneurship, Knowledge Industry, Mazandaran University, Babolsar (in Persian).

- Nakhoda, B., & Zainolabedini, M. (2012). Biotechnology for sustainable development. Biomedical Journal, 5(18), 125-136 (in Persian).

- Nassereddine, M. (2010). Start-ups survival analysis using the Kauffman firm survey: an analysis of founding and current conditions on survival. Florida International University.

- Palizdar, K. & Khalegh, S. (2012). Analysis of the role of incentive and punitive factors on the occurrence of repeat purchasing behavior by the customer using the BPM model (mobile phone case study). International Management Conference, Business and Accounting, Tehran, Permanent Secretariat Conference, https://www.civilica.com/Paper-MBACON01-MBACON01_057.html (in Persian).

- Rannikko, H. (2012). Early development of new technology-based firms: a longitudinal analysis on new technology-based firms’ development from population level and firm level perspectives. Economics and Society, 240.

- Rezaei, A., Yahyazadehfar, M., & Aghajani, H. (2015). Prioritizing effective factors on Kaleh Company customer loyalty, Journal of New Marketing Research, 5(1), 219-234 (in Persian).

- Shahbazi, A., & Berelian, P. (2018). The role of biotechnology in development of international environmental law. Public Law Studies Quarterly, 48(1), 23-43 (in Persian).

- Shahsavari, M., & Karami, S. (2016). Investigating the factors affecting financial growth of knowledge-based companies. 2nd International Conference on Management and Entrepreneurship, International Center for Datis Development, Tehran (in Persian).

- Sussex, I. M. (2008). The scientific roots of modern plant biotechnology. The Plant Cell, 20(5), 1189-1198.

- Toma, C., Carp, M., & Robu, I. B. (2015). Harnessing financial information in investors decissions: accrual accounting versus cash accounting. Procedia Economics and Finance, 26, 1044-1051.

- Van Auken, H. E. (2005). A model of small firm capital acquisition decisions. The International Entrepreneurship and Management Journal, 1(3), 335-352.

- Varharami, V. (2016). Knowledge-based economy and innovation management. National Higher Education Congress of Iran, Tarbiat Modares University, Tehran (in Persian).

- Vice Presidential Science and Technology. (2019). What does the national biotechnology document say? http://isti.ir/index.aspx?pageid=172&newsview=21785(in Persian).

- Walter, A., Auer, M., & Ritter, T. (2006). The impact of network capabilities and entrepreneurial orientation on university spin-off performance. Journal of Business Venturing, 21(4), 541-567.

- Zhu, B., & Niu, F. (2015). Investor sentiment, accounting information and stock price: Evidence from China. Pacific-Basin Finance Journal, 38, 125-134.

مقالات مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

برو به دکمه بالا